Ik loop er al een tijdje meer rond... er moet een maatje voor Kaleo komen. Ik zat er eerst over te denken een hond uit het asiel te nemen, maar na een slechte ervaring heb ik toch maar besloten dit niet te doen. Voor degenen die de discussie niet hebben meegekregen, ik ben het 'monster' dat het waagde om een geadopteerd hondje na 2 jaar weer af te staan. Zo werd ik niet genoemd hoor
maar de kritiek was af en toe niet van de lucht! Met Sixto gaat het trouwens heel erg goed. Hij is weer geadopteerd en ik heb de mevrouw een aantal foto's aangeboden die een jaar geleden van hem zijn gemaakt door een fotograaf. Ik wacht nog op antwoord.
In ieder geval... een maatje voor Kaleo. Ik heb contact gezocht met een fokster van de Basenji Club die eind dit jaar weer een nestje verwachten en aangegeven dat ik graag een pup wil.
Wordt dus weer lekker lang wachten, de nieuwe aanwinst zal er dus pas begin volgend jaar pas zijn... waaaaaaah!
Maar goed, Kaleo zijn lust en zijn leven is rennen in het bos. Helaas kunnen de meeste honden hem niet bijhouden en haken snel af, of gaan spelen met een tak of balletje.
En tja, soms zijn we ook wel eens helemaal alleen in het bos. Hij sjokt en draaft dan af en toe wel wat rond, maar ooooh, het is zoveel mooier om hem alle remmen los te zien gooien! Hoe los je zo'n probleem op? Juist, nog zo'n sukkel in de mix gooien! Hehe, 'sukkel' is mijn koosnaampje voor Kaleo. Basenji's schijnen een erg intelligent ras te zijn, maar daar laat hij bitter weinig van merken!



3 doggies
